Welkom! Begin hier.

Ek is bly om my boek oor die agtergrond vir die ontstaan van die Nuwe Testamnet en die redes vir die verskille bekend te maak. Ek hanteer ook meer as 100 verskille tussen die 1933/53 – Vertaling, en moderne vertalings. Soos altyd is my beleid dat die werklike feite ons kan help om ‘n ingeligte opinie te vorm, en nie uitgelewer te wees aan die propaganda of verdagmakery ter ophemeling van die een of die ander vertaling nie.
Die boek is tans nog net by myself beskikbaar. Kontak my gerus by 072 5670559, of per e – pos by bibledifferences@gmail.com

Kyk wat hierdie blog “Bybelverskille” jou bied, en hoe jy dit kan gebruik. Ek konsentreer op die NT maar hanteer ook enkele OT verskille soos Ps. 7:13. Ek fokus op die 1933/53 Ou Afrikaanse Vertaling teenoor die 1983 Nuwe Vertaling met enkele verwysings na die “Bybel vir Almal”, die NLV en die verwagte “Die Bybel, ‘n Direkte Vertaling”. Aflaaibare pdf’s van laasgenoemde is beskikbaar by: http://www.nuwekerkbybel.co.za/index.php?option=com_content&view=article&id=48&Itemid=55

Continue reading

Advertisements
Posted in Uncategorized | 3 Comments

151 “Deur die Gees” uitgelaat uit 1 Petrus 1:22.

Petrus roep sy lesers op om self verantwoordelikheid te neem vir hulle lewens in die navolging van Jesus. In hoofstuk 1 vers 22 kom twee variasies in die manuskripte voor.
“As julle in gehoorsaamheid aan die waarheid julle siele DEUR DIE GEES tot ongeveinsde broederliefde gereinig het, moet julle mekaar vurig liefhê uit ‘n rein hart;” (1933/53 – Bybel)

“Deur die Gees” word deur Die Bybel, ‘n Direkte Vertaling en ook deur al die moderne vertalings uitgelaat. Waarom sou dit wees?

Kom ons ondersoek hierdie vers om te bepaal of die oorspronklike outografie moontlik werklik sonder hierdie bepaling was.

Buiten vir hierdie vers, gebruik Petrus die woord “gees” ses keer in sy eerste brief. Drie keer verwys hy na die gees van die mens (3:4, 4:6, 4:14) en drie keer na die Heilige Gees (1:2, 1:11, 3:18). In al drie keer wat hy na die Heilige Gees verwys, staan dit direk in verband met Jesus of sy werk. In sy tweede brief gebruik hy nie een keer die woord “gees” nie. Hier in vers 22 is die Heilige Gees egter direk verbind aan die Christen in sy verantwoordelikheid in sy navolging van Jesus. Dit is ongewoon aan Petrus.

Ons kyk hoe hierdie variasies in die manuskripte verteenwoordig is.

1 Petrus 1:22

Moontlikhede: Julle innerlike reinig. Julle innerlike DEUR DIE GEES reinig.
Getuies: Grieks: Vertalings: Kerkvaders: Grieks: Vertalings: Kerkvaders:
101-200
201-300 Papyrus 72 Sahidic Clement
301-400 Sinaiticus, Vaticanus Bohairic Priscillian
401-500 Alexandrinus, Ephraemi Syriac Armenian Vigilius
501-600
601-700 Syriac Old Latin
701-800 Atous- Laurae
801-900 Mosquensis, Porphyrianus, Uncial 049
901-1600 Uncial 056, Uncial 0142, 9 Minuscules 13 Minuscules Ps-Oekumenius

Dit is opmerklik dat al ses die Griekse manuskripte van 200 tot 800 n.C. asook 4 Antieke Vertalings (200 – 700) sonder “deur die Gees” is. Dit word die eerste keer in 3 Griekse manuskripte na 850 n.C. aangetref en in twee Antieke Vertalings van 450 en 650 n.C. Hierdie is baie sterk getuies dat die oorspronklike outografie sonder “die Gees” was. Verder is dit ‘n baie laat toevoeging tot die teks.

Wat verder van belangrik is, is dat hierdie invoeging nie net vreemd is aan Petrus se gebruik self nie, maar dit gaan direk in teen die gees van hierdie hoofstuk. Petrus dring by sy lesers aan om verantwoordelikheid te neem vir hul lewens. Indien “deur die Gees” hier in gevoeg word, maak dit die Christen afhanklik van die Gees in plaas daarvan om self verantwoordelikheid te neem, wat Petrus in hierdie hoofstuk en inderdaad in die hele brief beklemtoon. Die sinnetjie klink mooi met “deur die Gees” daar in, maar dit is in wese ‘n ernstige afwyking van wat deur die Heilige Gees oorspronklik aan Petrus geïnspireer is.

Elkeen moet bewustelik verantwoordelikheid neem vir sy lewe en nie sogenaamd wag op die Heilige Gees nie. Hy weet mos wat tot eer van die Here is, en wat nie!

Seën,

Herman.

Enige kommentaar onder aan hierdie bladsy, of direk aan my by bibledifferences@gmail.com is baie welkom.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

150 Wie is die belangrikste van almal? Johannes 10:29

Het Jesus in hierdie spesifieke gesprek met die Jode gesê dat die skape die belangrikste van almal is, of dat die Vader die belangrikste van almal is?

In Johannes 10:26 – 30 lees ons: “Maar julle glo nie, want julle is nie van my skape nie, soos Ek vir julle gesê het. My skape luister na my stem, en Ek ken hulle, en hulle volg My. En Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie, en niemand sal hulle uit my hand ruk nie. My Vader wat hulle aan My gegee het, is groter as almal; en niemand kan hulle uit die hand van my Vader ruk nie. Ek en die Vader is een.” (1933/53 – Bybel, so ook Die Bybel, ‘n direkte Vertaling en ook die Nuwe Lewende Vertaling.)

Die 1983 – Bybel sê: “… DIÉ WAT DIE VADER MY GEGEE HET, is die belangrikste van almal …” (Ook Bybel vir Almal, die Afrikaanse Standaard Vertaling en Die Boodskap.)

Die Griekse woord “meizon” beteken groot of magtig of belangrik. Hier kan dit as groter of grootste, belangriker of belangrikste vertaal word.

Die United Bible Society kies vir die variasie wat op die Vader wys. Hulle keuse is gebaseer op meer as 5,600 Griekse manuskripte asook 18,000 manuskripte van Antieke Vertalings en die aanhalings van meer as 200 kerkvaders. Maar dan gee hulle ook ‘n evaluasie van hoe seker hulle oor hul keuse staan, van “A” tot “D”: A: “The text is virtually certain”; D: “There is a very high degree of doubt concerning the reading selected for the text.” In hulle spesifieke keuse om op die Vader te verwys gee hulle ‘n “D” gradering. Dit kom in wese daarop neer dat die twee variasies, volgens die manuskrip bewyse feitlik ewe sterk staan.
In tekskritiese notas onder aan die bladsy gee hulle dan ‘n oorsig van watter variasies in watter manuskripte wêreldwyd voorkom. Nou het die Bybelvertaler al die inligting en kan hy besluit watter variasie hy oortuig is die grootste moontlikheid bied om die oorspronklike bewoording gee soos Johannes onder leiding van die Heilige Gees neergeskryf het.

Hoe besluit mens tussen twee variasies wat feitlik ewe sterk die oorspronklike kan wees? Een is wat Jesus werklik gesê het, en dit wil ons in ons Bybel hê.

Let op die variasies:

Johannes 10:29

Moontlikhede: My Vader is die belangrikste: My skape is die belangrikste:
Getuies: Grieks: Vertalings: Kerkvaders: Grieks: Vertalings: Kerkvaders:
101-200 Papyrus 66
201-300 Sahidic Adamantius
301-400 Vaticanus 2 Old Latin, Bohairic, Gothic Ambrose Sinaiticus, Syriac, Achmimic, Bohairic Basil, Diodore
401-500 3 Old Latin Jerome Bezae, Washington Old Latin, 2 Syriac, Armenian, Georgian Chrysostom*, Nonnus*, Cyril
501-600 2 Old Latin
601-700 3 Old Latin Syriac
701-800 Regius, Atous- Laurae
801-900 Petropolitanus, Sangallensis, Cyprius, Koridethi, Campianus U
901-1600 2 Old Latin 20 Minuscules, Families 1 and 13, 6 Lectionaries

As ons dan nie uit die manuskripbewyse ‘n besliste antwoord het nie, moet ons verder soek. Daar is darem ‘n geweldige verskil om te sê dat die Vader die belangrikste is, of om te sê dat die skape die belangrikste is! Daarom probeer ons vervolgens vasstel hoe hierdie variasie kon ontstaan het.
In die Grieks word die verskil veroorsaak deur ‘n enkele letter. Is dit ‘n omikron “meizon”, of ‘n omega “meizōn”? Is dit die derde persoon enkelvoud, of die derde persoon meervoud? Die kopieerder kon dit verkeerd gelees het, of in sy gedagtes verkeerd onthou het terwyl hy van bron manuskrip na sy werk manuskrip beweeg het, of dit selfs doelbewus verander het om sy eie oortuiging in te bring. Dit kon na enige kant toe gebeur het. Uit die moontlike ontstaan van die variasie kan ons geen afleiding maak nie.

Ons enigste ander moontlikheid is om vanuit die konteks te probeer aflei wat werklik die beste moontlikheid kan wees om die oorspronklike outografie te wees. Die Jode het Jesus gekonfronteer om reguit aan hulle te sê of Hy die Christus is. Dit is in Jesus se antwoord waar Hy daarna verwys dat hulle nie van Sy skape is nie, anders sou hulle na Sy stem geluister het. In hierdie gesprek kom hierdie sin voor. Het Jesus hulle daarop gewys dat dit die SKAPE is wat die Vader gegee het wat die belangrikste van almal is? Of het Hy daarop gewys dat die VADER wat die skape gegee het, die belangrikste van almal is?

Die saak vir die skape.
Jesus vergelyk sy volgelinge as skape teenoor die Jode. Hulle luister na Hom en volg Hom. Vir Jesus is hulle so belangrik dat Hy vir hulle die Christus is, teenoor die Jode wat nie sy skape is nie. Hulle is vir Hom so belangrik dat Hy as Christus die losprys gaan betaal. Verder dat Hy aan hulle die ewige lewe sal gee. Hy sal ook sorg dat niemand hulle uit sy hand ruk nie. Hulle is in werklikheid so belangrik vir Jesus dat Hy ook die Vader in hul redding betrek, want niemand sal hulle uit die Vader se hand ruk nie. En dan bevestig Jesus dat Hy en die Vader gelyke liefde en verantwoordelikheid vir hulle het, want Hy en die Vader is een. Met ander woorde, Jesus is besig om sy volgelinge met die Jode te vergelyk, en teenoor hulle, is sy skape die belangrikste van almal! Al hierdie stellings bewys die absolute belang waarmee Hy hulle sien. Dit bevestig die vergelyking waarmee Hy hierdie gesprek begin het; die skape teenoor die Jode!

Die saak vir die Vader.
Reg aan die begin (Vs. 25) sê Jesus dat die dade wat Hy doen, in die Naam van die Vader is. En dit is inderdaad die Vader wat die skape aan Hom gegee het. En niemand kan hulle uit die Vader se hand ruk nie. Dan bevestig Jesus dat Hy en die Vader een is.

Albei het sterk gronde om die “belangrikste” in hierdie gesprek van Jesus te wees. En of die klem op die skape, of op die Vader val, elkeen maak uitstekende sin en val binne die begrip en boodskap van die Nuwe Testament. Maar albei kan nie die oorspronklike verteenwoordig nie. Jesus het óf die Vader as die belangrikste genoem, óf die skape. Nie albei nie. Maar wie?

Die kern is dat ons in ag moet neem dat hierdie nie ‘n losstaande stelling is wat die verhouding van Jesus met die skape of met die Vader definieer nie. Hierdie stelling is die kern van die antwoord op die Jode se vraag of Jesus die Christus is. Bevestig Jesus sy Christus – amp indien Hy daarop wys dat die SKAPE die belangrikste is, of indien Hy daarop wys dat die VADER die belangrikste is? Watter keuse sal die boodskap by die Jode tuisbring dat Jesus inderdaad die Christus vir sy kudde is, en nie vir hulle nie?

Sou Jesus hulle wou oortuig met: “Verstaan dit Jode: Ek is inderdaad die Christus vir my kudde en niemand kan hulle uit my of my Vader se hand ruk nie want Hy is die magtigste van almal, en Ek en die Vader is een, ter wille van die kudde!”
Of sou Jesus hulle wou oortuig met: “Verstaan dit Jode: Ek is inderdaad die Christus vir my kudde wat die belangrikste van almal is, en niemand kan hulle uit my of my Vader se hand ruk nie want Ek en die Vader is een ter wille van die kudde!”

Albei variasies staan op gelyke voet, maar laat die klem val op ‘n ander aspek van die verlossing deur Jesus.

Daar is ook ‘n ander saak wat in ag geneem moet word. Hierdie stelling maak inderdaad ‘n vergelyking. Een is belangriker as die ander.
As ons die variasie kies waar die Vader die belangrikste is, is die vraag met wie Hy dan vergelyk sou word? Hoe belangrik of kragtig Hy is, word nie in hierdie hele perikoop met iemand anders vergelyk nie. Dit is nie ter sprake nie. So ‘n keuse maak dit dan net ‘n stelling wat wel waar is, maar wat geen verband of funksie in hierdie antwoord van Jesus op die Jode se vraag het nie.
In die variasie waar die kudde die belangrikste is, is die vergelyking duidelik teenoor die Jode. Hier is ‘n vergelyking juis ter sprake.

Wanneer ons al hierdie aspekte in ag neem moet eerder gekies word vir die kudde wat die belangrikste van almal is.

Seën,
Herman.

Kommentaar onder aan hierdie bladsy of direk aan my by bibledifferences@gmail.com is baie welkom.

Posted in Uncategorized | 2 Comments

149 Sodom en Gemorra uitgelaat uit Markus 6:11?

‘n Deeglike studie van die drie sinoptiese evangelies toon duidelik dat Matteus en Lukas van Markus gebruik gemaak het in die skryf van hulle evangelies. Daarom stem die drie evangelies feitlik woord vir woord ooreen in ‘n groot gedeelte van hul materiaal. Matteus en Lukas het verder ook ‘n bron genoem “Q” (Quelle, Duits vir put of fontein) gebruik wat uitgeken kan word deur materiaal wat in beide voorkom, maar nie in Markus nie. Laastens het Matteus en Lukas elk ook hul eie unieke studies gedoen waar daar materiaal voorkom wat uniek is aan daardie spesifieke evangelie.

In Markus 6:11 vind ons ‘n variasie waar die gedeelte in donker gedruk, nie in moderne vertalings soos die 1983 Bybel, of in “die Bybel, ‘n Direkte Vertaling”, die NLV en die ASV voorkom nie: “En almal wat julle nie ontvang of na julle luister nie, gaan daarvandaan weg en skud die stof onder julle voete af tot ‘n getuienis teen hulle. Voorwaar Ek sê vir julle, dit sal vir Sodom of Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad.” Continue reading

Posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria | Leave a comment

148 Leraar vir die Heidene; 2 Timoteus 1:11

Dit was gebruiklik dat die skrywer van ‘n brief homself deeglik aan sy leser sou bekendstel. Paulus stel homself ook op so ‘n wyse aan Timoteus bekend in 2 Timoteus 1:1. Maar wanneer Paulus by die kern van die boodskap aan Timoteus kom, beklemtoon hy sy gesag en outoriteit waarmee hy na Timoteus kom. Hiervoor is hy aangestel. Hier vind ons egter twee variasies, waarvan die een Paulus aandui as aangestel in ‘n algemene bediening;

1983: “Van hierdie evangelie het Hy my aangestel as prediker en apostel en leraar.”

Die ander variasie spesifiseer Paulus tot die “heidene”, bedoelende diegene buite die Joodse agtergrond.

1933/53: “…die evangelie waarvoor ek aangestel is as prediker en apostel en leraar van die heidene.”

Hoe het Paulus homself gesien en bekendgestel? Continue reading

Posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria | Leave a comment

147 Die Muratoriaanse Kanon

Die Muratorian Fragment en ‘n vroeë kànon.

Hierdie plasing is met permissive ‘n verwerking van Alisa Childers se blog. (http://www.alisachilders.com) Besoek gerus haar blog en sien eerstehands wat hierdie besondere apologeet skryf.

Hier is wat sy gesê het:

Waarom die Muratoriaanse Fragment ‘n belangrike saak is en waarvan ons kennis behoort te neem. Continue reading

Posted in Kanon | Leave a comment

146 Die gees gee. Johannes 19;30

Hierdie is ‘n verwerking van ‘n artikel deur Tim Challies (www.challies.com).

Somtyds raak ons gewoond aan ‘n bepaalde uitdrukking, en gebruik dit dan algemeen sonder om van die oorsprong of dieper betekenis daarvan bewus te wees. Dit is die geval met die uitdrukking “die gees gee”, dikwels met die bepaling finaal” daarby. Continue reading

Posted in Konteks | Leave a comment

145 Dood of Nutteloos Jakobus 2:20

Indien ons geloof nie deur dade bevestig word nie, is ons geloof dood of of is dit nutteloos? Albei hierdie twee moontlikhede kom in die manuskripte voor. Watter een sou die oorspronklike verteenwoordig? Hierdie is ‘n uiters belangrike verskil. “Dood” beskryf die werklikheid van die persoon se geloof self. Aan die anderkant plaas “nutteloos” die klem op die uitlewing en voordeel al dan nie vir die gemeente, maar is die persoon se geloof nie in gedrang nie.

1933/53: “Maar wil jy weet, o nietige mens, dat die geloof sonder die werke dood is?”
Die Bybel, ‘n direkte vertaling: “Wil jy weet, o nietige mens, dat geloof sonder dade nutteloos is?” Continue reading

Posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria | Leave a comment

144 Bestaan daar nog manuskripte van Q?

Hierdie is ‘n vrye vertaling van ‘n artikel wat prof. Daniel Wallace op 16 Januarie geplaas het. (https://danielbwallace.com/2013/01/16/do-manuscripts-of-q-still-exist/)

Prof. Wallace skryf as volg:

n Algemene argument teen die bestaan van die bron Q is eenvoudig dat geen manuskripte van hierdie bron nog ooit gevind is nie. Gewoonlik word nie meer as hierdie aanname gemaak nie. Maar ‘n bietjie ondersoek toon dat hierdie argument moontlik ernstige leemtes bevat. Continue reading

Posted in Betroubaarheid van Teks, Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Eusebiese Kanons | Leave a comment

143. Omdat Ek na die Vader gaan. Johannes 16:16

Die slotopmerking wat ons in die 1933/53 in Johannes 16:16 vind, ontbreek in die moderne Afrikaanse vertalings. Die woorde is in donker gedruk:

“’n Klein tydjie, en julle sal My nie sien nie; en weer ‘n klein tydjie, en julle sal My sien, omdat Ek na die Vader gaan.

1983: “Nog ‘n klein rukkie, dan sien julle My nie meer nie; en weer ‘n klein rukkie, dan sal julle My weer sien.”

Wanneer ons na die manuskripte tot ons beskikking kyk, val dit oniddelik op dat ons oudste Griekse manuskrip, Papirus 66 uit die jaar 200 n.C. of selfs vroeër, die weergawe bevat wat ooreenstem met die 1983 Vertaling. Continue reading

Posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria, Konteks | Leave a comment

142 Janus 1Johannes 3;19

Janus was ‘n Romeinse god met twee gesigte. Een wat agtertoe kyk, na die verlede, en een wat vorentoe kyk, na die toekoms. Hy was die god van die aanvang van dinge, van poorte, oorgange, tyd, deure, gange en die einde van dinge of sake.

Prof Bill Mounce (http://zondervanacademic.com/blog/whats-a-janus-1-john-319-mondays-with-mounce/) het my bewus gemaak van die konsep van ‘n Janus in die Bybel.

In die Bybel kry ons ook soms ‘n uitdrukking wat òf na die vorige stelling, òf na die opvolgende stelling kan verwys, maar dan is daar ook stellings wat na beide verwys, soos ‘n Janus. Die probleem is dat feitlik geen leestekens in die ou Griekse manuskripte gebruik is nie, selfs nie ‘n punt om die sin af te sluit nie. ‘n Egte Janus bied die uitdaging aan die vertaler om te kies hoe hy dit sou vertaal, sodat die leser sal besef dat die stelling in werklikheid na die vorige sowel as die opvolgende stelling verwys. En dit is nie maklik nie. Continue reading

Posted in Uncategorized | Leave a comment